ใจเสาะ
posted on 07 Dec 2008 09:38 by greentale in MillionHeadStories
มันคงเป็นเรื่องธรรมดา
เมื่อสิ่งใดนำมาซึ่งความเจ็บปวด
ใจย่อมเข็ดขยาด
พาร่างกายหนีห่างไม่ยอมใกล้
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลแบบไหน....
เรื่องข้างหน้าไม่มีใครรู้
หนทางที่ก้าวผ่านไปแล้วครั้งหนึ่ง ใช่ว่าจะต้องย่ำซ้ำรอย
เหตุผลแบบไหน
ใจที่เข็ดขยาดก็พาร่างกายหนีห่างไม่ยอมใกล้
ปิดขังตัวเองอยู่กับความโศกเศร้า
ยึดจับมันไว้ราวลมหายใจ
ทิ้งคำถามให้ล่องลอยอยู่ในอากาศ
หรือว่าใจเราจะไม่มีที่อยู่อื่นใด
นอกจากสถานที่เงียบเหงาที่เรียกว่า "ตัวเราเอง"