ใจเสาะ
posted on 07 Dec 2008 09:38 by greentale in MillionHeadStories
มันคงเป็นเรื่องธรรมดา
เมื่อสิ่งใดนำมาซึ่งความเจ็บปวด
ใจย่อมเข็ดขยาด
พาร่างกายหนีห่างไม่ยอมใกล้
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลแบบไหน....
เรื่องข้างหน้าไม่มีใครรู้
หนทางที่ก้าวผ่านไปแล้วครั้งหนึ่ง ใช่ว่าจะต้องย่ำซ้ำรอย
เหตุผลแบบไหน
ใจที่เข็ดขยาดก็พาร่างกายหนีห่างไม่ยอมใกล้
ปิดขังตัวเองอยู่กับความโศกเศร้า
ยึดจับมันไว้ราวลมหายใจ
ทิ้งคำถามให้ล่องลอยอยู่ในอากาศ
หรือว่าใจเราจะไม่มีที่อยู่อื่นใด
นอกจากสถานที่เงียบเหงาที่เรียกว่า "ตัวเราเอง"

ไม่เอาแล้ว ไม่เอาอีกแล้ว
แต่รู้ตัวอีกที ก็พาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานการณ์เดิม ๆ จนได้
เพื่อที่จะบอกกับตัวเองแบบเดิม
เป็นวงจร
เราเป็นแบบนั้น
ไม่รู้ว่าใจมีที่อยู่อื่นไหม
แต่ยังไง เรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเราเองให้ได้ดี ก็น่าจะดีที่สุด
พูดง่ายทำยากน้า
เมื่อวานเพิ่งแวะมาบล็อกนี้
ดีใจที่กลับมา
#1 By ระหว่างทาง on 2008-12-07 09:54