Greentale

พร่ำบ่น คร่ำครวญ กันเป็นพักๆ พอให้รู้ตัวว่ายังเป็นมนุษย์ที่มีอารมณ์และความรู้สึก
ใช่กลายเป็นทาสของเหตุและผลไปอย่างสมบูรณ์เสียแล้ว

แอบคิดหลายครั้งเหมือนกันว่า  ถ้าตัดสิ่งของน่ารำคาญที่เรียกว่า "อารมณ์และความรู้สึก" นี่ไปได้
แล้วตัดสินทุกอย่างตามเหตุและผลของมัน
ผิดถูกก็ว่ากันไปตามนั้น  
ไม่เอา "อารมณ์และความรู้สึก" ที่อธิบายไม่ได้เข้ามาเกี่ยว
ชีวิตก็คงเป็นสุขกว่าที่เป็นอยู่

แต่พอคิดว่า ความสุข นี่ก็เป็นความรู้สึกอย่างหนึ่ง
และถึงจะรู้ว่ามันก็เป็นเพียงอีกด้านของ ความทุกข์
ก็ยังอยากที่จะรู้สึกถึงมันอยู่  ยังอยากที่จะมี "อารมณ์และความรู้สึก"
ยังอยากที่จะอยู่อย่างมีชีวิต  มากกว่าอยู่เพื่อหายใจไปวันวัน

อีกอย่าง.....ก็ยังสงสัย
เหตุและผลที่คนเราใช้กันอยู่นั้นสมบูรณ์หรือไม่
ที่ว่ากันว่าเรื่องนี้ควรจะเป็นอย่างนี้  เรื่องนั้นควรจะทำอย่างนั้น
จึงจะสมเหตุสมผล สมควร
เปลี่ยนคน  เปลี่ยนที่  เปลี่ยนเวลา
เรื่องที่ว่าสมควรนั้นยังจะสมเหตุสมผลอยู่อีกหรือไม่
สิ่งที่ยอมรับกันว่าดีงามเหมาะสม  ต้องทำตามนั้น
จะดีงาม เหมาะสม กับทุกที่ทุกทาง กับทุกคนจริงๆ หรือ

หรือว่าเหตุผลนั้นจริงๆ ก็แล้วแต่...
ไม่แน่ไม่นอนเหมือนอารมณ์ความรู้สึกนั่นเอง
จะจับยึดอะไรเป็นหลัก  ก็หลีกเลี่ยงเรื่องเดือดร้อนใจไม่ได้อยู่ดี

ช่วงนี้ไม่รู้ยังไง  นอกจากจะชวนทะเลาะกับใครต่อใครไปทั่วแล้ว
กับตัวเองก็ยังไม่เว้น