Greentale

ผมไม่มีศัตรูที่ไหน อย่างน้อยก็คงไม่มีใครโกรธเกลียดกันถึงขั้นเอาชีวิต เพราะไม่นิยมทำตัวกวนอารมณ์ให้ใครต้องหมั่นไส้ หรือเขม่นเอาได้ เวลาไปไหนมาไหนจึงไม่ต้องระมัดระวังว่าจะถูกใครทำร้าย

แต่วันนี้ผมโดนยิง

ขณะกำลังชะลอรถเพื่อเลี้ยวกลับบนเส้นทางที่ผมใช้เป็นประจำ กระจกด้านหลังของรถเก๋งที่สวนมาก็เปิดขึ้น ในช่วงเวลาเพียงเสี้ยวนาที เด็กผู้ชายคนนั้นยิงผมจนเปียกชุ่มด้วยปืนกระบอกโตที่ไม่รู้ควักออกมาจากไหน ก่อนจะปิดกระจกแล้วจากไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น โชคยังดีที่โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงยังปลอดภัยดี

สงครามเริ่มแล้ว กองกำลังติดอาวุธออกตระเวนเพ่นพ่านทั่วเมือง ตามถนนหนทางเต็มไปด้วยป้อมยิงพรั่งพร้อมไปด้วยกระสุนนานาชนิด หลบไปทางไหนก็คงเลี่ยงไม่พ้น และคงเป็นเรื่องแปลกประหลาด ถ้าจะโวยวายร้องขอความเห็นใจในช่วงเวลาแบบนี้ ใครๆ ก็รู้ว่ามันเป็นช่วงเวลาพิเศษ เป็นช่วงเวลาที่ต้องยอมจำนนให้กับทางเลือกแค่สองทาง ถ้าไม่สู้ ก็ต้องยอมตกเป็นเป้า ถ้าไม่อยากยุ่งเกี่ยวมีทางเดียวคืออย่าออกไปไหน

สงกรานต์เชียงใหม่เริ่มแล้ว

วันนี้ในเมืองมีฝนตกลงมาเล็กน้อย ช่วยให้ฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจายบรรเทาลงไปได้บ้าง กลิ่นดินหลังฝนยังคงหอมกรุ่น

ผมคงคิดไปเองว่าสงกรานต์บ้านเรา นับวันจะเหมือนการจำลองสงครามย่อยๆ ที่ใช้น้ำแทนอาวุธประหัตประหาร ด้วยเจตนาที่หวังให้คนเดือดร้อนมากกว่าจะหวังดีให้คนอื่นชุ่มชื่นเย็นสบายเหมือนที่เคยเป็นมาแต่ก่อน