Greentale

ฟังใครบ่นถึงลูกหลานแล้วมักได้ยินประโยคคล้ายๆ กัน ทำนองว่าทำไมเด็กสมัยนี้ไม่ค่อยได้เรื่องเลย วันๆ เอาแต่เล่นเกม ไม่ก็เที่ยวเตร่ งานบ้านก็ไม่ช่วย เรื่องเรียนก็ไม่สนใจ บอกอะไรสอนอะไรก็ไม่ทำตาม มีปัญหาก็วิ่งหนี เอะอะก็เอาแต่ขอ ใช้เงินเป็นอย่างเดียว

ฟังแล้วก็สะท้อนเข้าตัวเอง ถึงไม่ใช่เด็กแล้ว แต่ไอ้เรื่องข้างบนนั่น หลายเรื่องก็ยังเป็นอยู่

เลยอดแก้ตัวแทนกันไม่ได้

ก็แล้วทำไมต้องเป็นเด็กสมัยนี้ล่ะที่ไม่ได้เรื่อง เด็กสมัยก่อนนั้นได้เรื่องดีกว่านี้หรือ

ถ้าอย่างนั้นมันก็ไม่เกี่ยวกับเด็กสิ แต่เกี่ยวกับสมัยมากกว่า เป็นเพราะสมัยไม่ใช่เด็ก อย่ามามั่วโทษกันง่ายๆ

ไอ้สมัยที่พ่อแม่ต้องทำงานงกๆๆๆ หาเงินสร้างฐานะ ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ จ่ายค่าเล่าเรียน กลับบ้านมาก็เหนื่อย ไม่หงุดหงิดทะเลาะกัน ก็หมดแรง อย่างดีก็ได้แค่ตะโกนถามว่าการบ้านน่ะทำหรือยัง ไอ้เรื่องจะมาจู้จี้อยากสอนอยากตรวจการบ้านนั่นไม่ต้องห่วง ไม่ใช่หน้าที่ของเขาอยู่แล้วหล่ะ จ่ายค่าเทอมไปแล้วเป็นหน้าที่ของครูที่โรงเรียนโน่น เสาร์อาทิตย์เหรอ ไม่งานสังคมสังสรรค์ ก็งานค้าง งานเพื่อความก้าวหน้า งานบ้าน งานอะไรไม่รู้เต็มไปหมด นานๆ ทีถึงจะนึกได้ว่ามีลูกอยู่ แต่ก็นั่นแหละไม่มีเวลามาวุ่นวายอะไรหรอก แค่ปกติก็คุยกันไม่รู้เรื่อง เขาไม่มาคุยกะเราให้เสียอารมณ์หรอก

ไม่มีใครมายุ่งวุ่นวายอย่างนี้ก็สบายน่ะสิ ทีวี อินเตอร์เนต ของพื้นฐานที่บ้านไหนก็ต้องมี เพื่อความทันสมัย เพื่อการศึกษาหาความรู้ ส่วนไอ้โฆษณาสารพัดจะโอเวอร์แต่กระตุ้นต่อมอยากน่ะของแถม นั่งๆ กินๆ นอนๆ เบื่อก็ชวนเพื่อนออกเที่ยวหาประสบการณ์ชีวิต ดูหนัง เดินห้าง เหล่หนุ่มเหล่สาวกันไปตามเรื่อง ก็ยังกะมีอะไรให้ทำ มีที่ให้ไปมากกว่านั้นนี่

แล้วลับหลังก็แอบมาว่า ว่าเด็กสมัยนี้มันไม่ได้เรื่อง

ส่วนเด็กก็กลายเป็นโดนสองเด้ง ทั้งโดนด่า แถมโตมาอาจมีทุกข์หนัก เพราะไม่เคยต้องลำบากลำบน ไม่อดทนและไม่มีอะไรให้ยึดถือ