Greentale

ตั้งแต่เลิกเป็นวิญญาณแร่ร่อน มาแอบสิงอยู่หลังร้านหนังสือ ปัญหาเรื่องหนังสือดีไม่มีตังค์ซื้อก็บรรเทาลงไป กลายเป็นหนังสือดีต้องหาเงินมาซื้อบางทีเพราะเกรงใจ อ่านฟรีตลอดนั้นน่าเกลียด และอาจทำให้ร้านเขาอยู่ไม่ได้

ก็ถือว่าประหยัดเงินที่ไม่ค่อยมีไปได้ กับคนหาบ้าง กินทุกวัน หนังสือคงต้องจัดว่าเป็นของฟุ่มเฟือยอย่างหนึ่ง ไม่ได้อ่านก็ไม่ตายหรอก

ถึงไม่ค่อยได้ซื้อ แต่ก็อดอยากรู้ไม่ได้ ว่าหนังสือที่แอบเอาของเขามาอ่าน แต่ละเล่มมีราคากันสักเท่าไหร่ แล้วราคาหนังสือมันถูกหรือแพงขึ้นอยู่กับอะไร

ว่ากันตามชอบใจ หนังสือบางเล่มอ่านแล้วไม่เห็นมีอะไร ราคากลับสูงอย่างไม่น่าเชื่อ บางเล่มต้องละเลียดเล็มอ่านแทบทุกตัวอักษร อ่านแล้วเหมือนถูกตบหน้าให้สติ ให้ได้คิด ได้เห็นโลกแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ช่วยตอบคำถามมากมายที่เคยสงสัยในชีวิต บางครั้งฉุดเราให้หลงหายไปอีกโลก ราคากลับไม่สาหัสอย่างที่คาด

เรื่องจึงกลายเป็นว่า คุณค่าของหนังสือนั้นเป็นเรื่องของคนอ่าน ต่างคนคงต่างกันไป แต่มูลค่าหรือราคา คงผันแปรเปลี่ยนไปตามใจคนซื้อไม่ได้ เพราะคนทำคนขายต่างหากที่เป็นผู้กำหนด ด้วยเป็นฝ่ายแบกรับต้นทุนของหนังสือแต่ละเล่มไว้ก่อน

อย่างนั้นราคาจึงน่าจะมาจากต้นทุนการผลิต คิดคำนวณจากรูปลักษณ์ ทั้งปก จำนวนหน้า ชนิดกระดาษ การเข้าเล่ม จำนวนที่พิมพ์ ค่าขนส่ง ค่าเก็บรักษา และค่าการจัดการอีกสารพัด พูดง่ายๆ หนังสือหนา กระดาษดี เย็บเล่มแข็งแรง ก็น่าจะแพง ถ้าลดคุณภาพภายนอกลงมาก็น่าจะถูกกว่า

นอกจากนั้น หนังสือเก่า หนังสือค้างสต็อก ราคาก็จะลดลงไปอีก เพราะถ้ายังเก็บไว้ ก็จะกลายเป็นต้นทุนจมอยู่กับผู้ผลิต

ราคาของหนังสือจึงขึ้นอยู่กับสิ่งที่อยู่ภายนอก ไม่ใช่คุณค่าของเรื่องราวที่อยู่ภายใน เพราะคุณค่านั้นเป็นเรื่องเฉพาะคน ที่ใช้อ้างอิงเอามาตรฐานไม่ได้ ถูกหรือแพงก็เป็นเรื่องของความรู้สึก ที่เกี่ยวพันกับเงินในกระเป๋า

คิดได้อย่างนี้แล้วก็พออุ่นใจ เพราะราคาไม่เกี่ยวกับเนื้อหาที่อยู่ภายใน เราจึงอาจโชคดี หาหนังสือถูกใจมาอ่านได้ในราคาพอจ่ายไหว แค่ต้องรู้จักหา รู้จักรอ

แต่กับคนไม่ค่อยมีตังค์ ถูกหรือแพงก็เหมือนกัน ยังไงก็อ่านฟรีอยู่ดี