Greentale

เห็นภาพคนโยนต้นดาวเรืองดอกใกล้โรยใส่ท้ายรถบรรทุกแบบไม่ไยดี แล้วชวนให้คิดต่อว่าเขาคงจะขนมันไปทิ้งที่ไหนสักแห่งเพราะหมดประโยชน์ ดอกไม้ที่ร่วงโรยนั้นมีความงามของมัน แต่แน่นอนว่าไม่งามพอสำหรับสายตาฉาบฉวย และภาพสวยๆ ที่ต้องเอาไปอวดคนอื่น

ท่ามกลางสายตานับร้อยๆ คู่ ในพื้นที่ที่ขึ้นชื่อว่าคนรักต้นไม้ต้องมาให้ถึง ผมสงสัยว่า คนรักต้นไม้นั้นดูท่าว่าจะเป็นมนุษย์ประเภทที่ไม่ได้มีอยู่จริง ไม่อย่างนั้นก็คงมีอะไรผิดเพี้ยนไปในความหมายของคำว่า "รัก" เมื่อมนุษย์ใช้มันกับสิ่งมีชีวิตประเภทอื่นที่คิดเอาว่าไม่น่าจะมีความรู้สึก

ผมไม่รักต้นไม้ เพราะถ้ารักคงกินมันไม่ลง คงไม่กล้าเหยียบย่ำ เด็ด ตัด หรือกระทำการรุนแรงอื่นใดต่อต้นไม้ที่ยังมีชีวิต ไม่ใช่แค่กับต้นไม้ที่หมดประโยชน์

หรือว่ารัก แต่ไม่เคารพ รักในรูปทรงสีสัน รสชาติ ประโยชน์ใช้สอย แต่ไม่เคารพในความมีชีวิต เมื่อไร้ประโยชน์แล้วจึงเลิกรักกันได้ง่ายๆ

ต้นไม้ไม่สวย ไม่งาม ไม่มีดอกผล คนก็ไม่รัก

ต้นดาวเรืองที่ลอยคว้างสู่อากาศ จึงได้ยินเพียงเสียงรำพึงเบาๆ ว่า "น่าเสียดายเนอะ"