Greentale

หลังจากตั้งกฏให้ตัวเอง แล้วก็ทำทีว่าจะบังคับตัวเองให้ทำให้ได้ตามนั้น ผ่านไปพักใหญ่... ไม่มีอะไรเป็นไปอย่างที่คาดให้เป็นเลยสักอย่าง กฏก็รักษาไว้ไม่ได้ ชีวิตตัวเองก็ยังลอยไปลอยมาเหมือนเดิม

วันนี้ลองเปิดสมุดบัญชีเงินฝากขึ้นมาดู หนึ่งปีผ่านไปใช้เงินไปไม่น้อยเลยทีเดียว เงินที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนหา ต้องเบียดเบียนมาจากทางบ้าน

เห็นแล้วก็หดหู่ที่ตัวเองปล่อยให้เป็นไปแบบนั้น ขณะที่กำลังเศร้าอยู่ ไอ้มนุษย์ที่เจอกันบ่อยๆ ในกระจก ก็พูดขึ้นว่า "คนที่หลีกหนีสิ่งที่ตัวเองต้องรับผิดชอบ จะไม่มีวันมีความสุข เพราะมันเท่ากับการละทิ้งสถานที่อยู่ที่เดียวที่จะทำให้ใจสงบได้"

ไม่มีอะไรจะเถียงมัน

ความอวดดีที่เคยมีมันหายไปหมดตั้งนานแล้ว

จากที่เคยคิดว่าไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ คิดว่าตัวเองรู้ไปซะทุกเรื่อง เข้าใจไปเสียทุกอย่าง มองคนอื่นด้วยสายตาสมเพชเวทนาที่เขาเหล่านั้นต้องดิ้นรนเหนื่อยยากกันอย่างไร้ประโยชน์ ตอนนี้แค่เอาตัวเองให้รอด ก็กลับทำไม่ได้

กดดันตัวเองไปก็ไม่ช่วยให้ดีขึ้น ปล่อยไปยิ่งแย่ใหญ่ ค่อยเป็นค่อยไป เวลาก็เดินไปเรื่อยๆ เรื่องบางเรื่องที่ต้องทำก็ใกล้เส้นตายเข้ามาทุกที

เหมือนมีกำแพงสูงเสียดฟ้าขวางอยู่ตรงหน้า ไม่ว่าจะปีนขึ้นไปกี่ครั้งก็ตกกลับลงมาเหมือนเดิม ตกซ้ำๆ จนไม่กล้าปีนขึ้นไปอีก แต่ถ้าไม่ปีนให้พ้นชีวิตก็คงต้องหยุดและจบอยู่แค่ตรงนี้

ยังไงก็คงต้องพยายามรวบรวมกำลังอีกครั้งละนะ เอาให้รู้กันไป ว่ามันจะมาได้แค่นี้จริงๆ