Greentale

เมื่อได้ยินใครพูดว่า"รัก" ความคิดแรกของผมบอกว่า เขากำลังต้องการอะไรบางอย่างจากใครบางคนที่เป็นเป้าหมายของคำๆ นั้น ผมไม่คิดว่าความรู้สึก "รัก" อย่างที่เราถูกทำให้คิดไปว่ามีอยู่นั้นจะมีอยู่ที่ไหน หรือไม่มันก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่อย่างที่เราถูกทำให้เชื่อ บางครั้งผมยังรู้สึกว่าคำๆ นี้เป็นคำที่ถูกสร้างขึ้น พัฒนา และรักษาไว้โดยคนมุ่งหวังใช้ประโยชน์จากคนอื่นๆ อีกด้วย คำๆ หนึ่งที่มีความหมายยิ่งใหญ่ ยากที่จะเข้าใจอย่างถ่องแท้ ขณะเดียวกันก็อาจไม่ได้หมายถึงอะไรสักอย่าง แต่มีพลังพอที่จะทำให้คนที่ได้ฟังเชื่อและคล้อยตาม เหมือนกับคำอื่นๆ อีกหลายคำที่มีความหมายคลุมเครือแต่กับมีพลังอย่างน่าทึ่ง จากจินตนาการที่คนฟังเติมใส่ลงไปในช่องว่างของความคลุมเครือนั้น

พูดง่ายๆ ก็คือผมไม่คิดว่าใครจะรักใครหรือรักอะไรได้อย่างที่พูด เพียงแต่เราใช้คำๆ นี้ เพราะมันมีพลังที่ได้รับการสั่งสมมายาวนานบรรจุอยู่ ซึ่งสามารถช่วยให้เราได้สิ่งที่ต้องการมาไว้ในมือ โดยมีสิ่งที่เราต้องการนั้นเองเป็นตัวกำหนดว่าคำว่า "รัก" ที่เราพูดถึงนั้นหมายถึงอะไร ตั้งแต่การได้ปลดปล่อยความต้องการตามธรรมชาติ ไปจนถึงที่ทางของตัวเองในสังคม

ความรู้สึก "รัก" ที่ซื่อสัตย์และเป็นจริงที่สุดเท่าที่ผมคิดได้ก็คือ รักตัวเอง ซึ่งมักไม่มีใครพูดให้ได้ยินบ่อยนัก แม้จะฟังดูเหมือนเห็นแก่ตัว แต่ผมกลับคิดว่าความรู้สึกแบบนั้นต่างหากที่ทำให้เรื่องดีๆ ทั้งหลายเกิดขึ้น เรารักตัวของเราเอง เราอยากให้ตัวเองเป็นที่ยอมรับ เราอยากมีใครสักคนมาอยู่ข้างๆ เวลาที่เหงา เราอยากมีร่างกายแข็งแรง อยากเป็นอิสระ อยากมีความสุข อยากอะไรต่างๆ อีกสารพัด เราจึงทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อให้ได้ตามที่ตัวเองปรารถนา ซึ่งรวมถึงการดูแลรักษาสิ่งต่างๆ และการทำให้คนรอบๆ ตัวเรามีความสุข ตราบเท่าที่การกระทำเหล่านั้นยังสามารถให้สิ่งที่เราต้องการได้อยู่

สำหรับผม การคิดแบบนี้ช่วยอธิบายเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นรอบๆ ตัวได้ดีกว่า ทั้งกับใครๆ ที่ถูกคนที่เคยเป็นคู่ของตนทอดทิ้ง ชาวนาที่ยังยากจนไม่เคยมีพอใช้ ชาวบ้านที่ถูกจับและทำร้าย ประชาชนที่ตายเพราะแรงระเบิดและกระสุนปืน เรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นบนโลกที่มีความรักอยู่ทุกหนทุกแห่ง

"มองโลกในแง่ร้าย" เสียงใครบางคนดังสะท้อนอยู่ในหัว อาจจะเป็นจริงตามนั้น ผมคงเป็นพวกมองโลกในแง่ร้ายเพราะมองไม่เห็นความสวยงามของสิ่งที่ใครๆ ก็เห็นว่าสวยงาม แต่ในโลกที่คำว่า"รัก"ดังเกลื่อนถนนแบบนี้ ผมว่าระมัดระวังใจไว้บ้างก็คงดี ก่อนที่ชีวิตจะกลายเป็นของเล่นหรือตกเป็นเครื่องมือของใคร จนต้องทำเรื่องเลวร้ายโดยที่ไม่รู้ตัว