Greentale

ฟังดูคงเป็นเรื่องตลก ถ้าใครจะมาบอกว่า การสร้างบ้านนั้นเป็นเรื่องง่ายๆ ที่ใครๆ ก็ทำได้ จะเป็นอย่างนั้นไปได้อย่างไรกัน แค่ตอกตะปู ผมยังตอกให้มันจมลงไปในเนื้อไม้ตรงๆ ไม่ได้ ไม่ต้องคิดถึงเรื่องตั้งเสา มุงหลังคา หรือว่าก่อผนัง ซึ่งเป็นเรื่องที่อยู่เหนือจินตนาการของคนธรรมดาอย่างผม

ในตะกร้าข้างประตูด้านซ้ายมือของร้านเล่า จะมีแผ่นพับสารพัดกิจกรรมกับหนังสือแจกฟรีวางเรียงอยู่ บางกิจกรรมก็จะถูกแปะไว้ตามผนังหรือมุมว่างๆ หน้าร้าน ในช่วงเวลาว่างที่น่าเบื่อ ข้อมูลข่าวสารเหล่านี้ก็ช่วยหาเรื่องยุ่งๆ สนุกๆ ให้ทำได้เหมือนกัน ติดอยู่แต่ว่า ไอ้เวลาว่างที่เคยมี นับวันมันก็จะยิ่งน้อยลงทุกที

ผมรู้จักบ้านดิน จากกระดาษแผ่นหนึ่งในตะกร้าที่ว่า และเวิร์คช็อปสร้างบ้าน 15 วันครั้งนั้น ก็ทำให้ความคิดบางอย่างของผมเปลี่ยนไป

สำหรับมนุษย์เงินเดือนทั่วไป ที่บรรพบุรุษไม่ได้ทิ้งสมบัติไว้ให้มากพอ การจะมีบ้านเป็นของตัวเอง ดูจะเป็นความฝันสูงสุดที่ต้องไขว่คว้าทำงานเก็บเงินกันชั่วชีวิต ทั้งมูลค่าของที่ดินในเมืองและราคาบ้านแต่ละหลังที่แทบเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับคนที่มีเงินเดือนแค่หลักพันหรือหลักหมื่นต้นๆจะซื้อได้ด้วยเงินสด ที่ไม่ต้องผูกพันเป็นภาระให้ต้องดิ้นรนหาเงินส่งกันต่อมาอีกนับสิบๆ ปี

แต่อะไรคือความหมายของบ้านที่เราควรคำนึงถึง บ้านหลังใหญ่ที่ไม่มีพ่อแม่ สนามหญ้ากว้างๆ ที่ไม่มีเด็กวิ่งเล่น รั้วสูงกันขโมยที่กั้นคนในบ้านออกจากเพื่อนบ้านรอบๆ นอกชานโปร่งลมพัดเย็นสบายที่มีตายายนั่งเหงาอยู่ลำพัง

บ้านดินอาจเป็นทางออกของคนที่โหยหาอดีตและรากเหง้าของตน เป็นภูมิปัญญาอันชาญฉลาดของคนแต่ก่อนที่พัฒนาที่อยู่อาศัยของตนได้อย่างเหมาะสมกับสภาพอากาศและข้อจำกัดอื่น หรือเป็นเพียงทางเลือกหนึ่งของคนที่ต้องการหลีกหนีภาวะกดดันของความรุ่งเรืองที่อยู่รายรอบ ผมเองก็ไม่แน่ใจนักกับเรื่องยากๆ แบบนั้น

แค่ความหมายของคำว่าบ้านสำหรับผมกับที่ซุกหัวนอนซึ่งอาจเป็นได้ตั้งแต่ซอกหลืบเล็กๆ ที่ไหนซักแห่ง ไปจนคฤหาสน์ใหญ่โตหรูหรานั้นแตกต่างกันอย่างชัดเจนขึ้นก็เท่านั้น

Workshop บ้านดินปีนี้กำลังจะเริ่มขึ้นอีกรอบ ใครสนใจตามไปหาอ่านรายละเอียดได้ที่ http://www.punpunthailand.org/