Greentale

วันก่อนมีเสียงบอกผ่านโทรศัพท์ ว่าเอาลูกพลับมาฝากให้ไปเอาด้วย คำพูดประโยคสั้นๆ ที่เคยคุ้นทำเอาคืนวันเดียวกันนั้น ใจผมเตลิดกลับไปหาวันเวลาเก่าๆ ถึงช่วงหนึ่งในชีวิตที่ได้อาศัยอยู่บนสวรรค์

ผมคงเป็นคนโชคดีคนหนึ่ง ที่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำอยู่เสมอ บางเรื่องไม่เคยคิดว่าจะเป็นไปได้ แต่โอกาสก็มักมาให้คว้าอย่างไม่คาดฝัน ถึงจะไม่สะดวกสบายไปทุกเรื่อง แต่ชีวิตก็เป็นแบบนั้น ไม่มีอะไรที่จะได้มาง่ายๆ โดยไม่ตั้งใจและพยายาม

คนหลายคนเชื่อว่าต้องตายก่อนแล้วถึงจะได้ไปสวรรค์ ผมเองไม่รู้ว่าตายแล้วจะได้ไปไหน จะเป็นนรก สวรรค์ หรือตายแล้วตายเลยไม่รับรู้อะไรอีก โดยความเชื่อส่วนตัวผมคิดว่าน่าจะเป็นอย่างหลังสุด สวรรค์ที่ผมเคยอยู่จึงไม่ใช่สวรรค์ของคนตาย แต่เป็นสถานที่ที่พวกเราล้อกันเองว่าเป็นสวรรค์ ด้วยที่มันมีบรรยากาศคล้ายๆ อย่างนั้น

บนยอดภูเขาสูงที่ว่ากันว่าหนาวที่สุดแห่งหนึ่งในเมืองร้อนอย่างประเทศไทย ที่ที่คนกลุ่มหนึ่งที่เชื่อว่าตัวเองเป็นลูกหลานนางฟ้าอาศัยอยู่ ผมมีโอกาสได้ไปทำงานที่นั่นหลังจากเรียนจบ เป็นงานแรกและงานเดียวนับจนถึงขณะนี้ที่ผมบอกใครต่อใครได้ว่าทำเป็นอาชีพ สถานที่ซึ่งผมรู้จักมาก่อนเพียงผ่านหนังสือในห้องสมุด และได้แต่เพียงแอบหวังกับคนใกล้ตัวในตอนนั้น ว่าถ้าเรียนจบแล้วได้ไปทำงานที่นั่นชีวิตคงจะมีความสุข บอกตามตรง ผมไม่คิดหรอกว่ามันจะเป็นไปได้

หลังเรียนจบ ความโลเลของผมทำให้ผมเหลือตัวคนเดียว แต่เพราะอย่างนั้นเหมือนกันที่ทำให้มีโอกาสไปไหนมาไหนได้ตามใจมากขึ้น ความรู้สึกผิดต่อคนๆ หนึ่ง ปะปนกับกับใฝ่ฝันและอุดมการณ์ข้างๆ คูๆ พัดเอาตัวผมให้ลอยไปไกลจากวงโคจรเดิมๆ จนมาถึงในที่ที่ผมไม่คาดคิด...